Yolumuz Çocuklar

Yolumuz uzun, çocuklar.
Günlerimiz var; yaşanacaklar.

Birkaç adım var atılacak,
birkaç tütün var sarılacak.

Aydınlatılması gereken
birkaç mazimiz var,
ateşiyle birlikte
yakılacak mektupların.

Daha anlarımız var, çocuklar…
Daha anılarımız olacak.

Oturup
derin derin düşünülecek.

Birkaç hüzün de olacak tabii,
rakı kadehleriyle birlikte dolarak.

Henüz bitmemişken şarabımız,
kadehlerden
birkaç tek daha atılacak.

Ama
hep ayık kalınacak.

Belki birkaç kayık vardır
anakara’dan kiralanacak.

Yolumuz uzun, çocuklar;
yolumuz uzun
ve yer yer karanlık da olacak.

Belki kolay,
belki zor.

Ölüm de var, çocuklar.
Selim pek de çekici olmayacak.

Ama
hep ayık kalınacak.

Hep ayık kalınacak.